انتظار ما چگونه است؟

به راستی کجای انتظار من و شما، به خون غلتیدن است؟! حرام و حلال، برایمان فرقی نمی‌كند! فقط گلیم خود را از آب بیرون می‌کشیم! بی‌توجه به دیگران، برای خود زندگی می‌كنیم و در عین حال، منتظر مهدی(عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشّریف) هم هستیم! مسلماً با این اوصاف، هرگز نمی‌توانیم مصداق منتظری كه حدیث "الْمُنْتَظِرُ لِأمْرِنَا، كَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فِی سَبِیلِ الله‏"، باشیم و پاداش انتظار را بگیریم.

چرا با این همه بی‌تحرکی خود را منتظر می‌پنداریم؟! در حالی كه این احادیث به زیبایی می‌گوید منتظر یعنی تلاشگر و مجاهد؛ یعنی جنگجوی آماده و پیوسته در تحّرک؛ یعنی اهل تزکیه و مجاهده با نفس! اصلاً منتظر یعنی مراقب. منتظر از یک سو مراقب خود و اعمالش است و از سوی دیگر مراقب امام زمانش و می‌داند كه زیر نظر اوست؛ پس سعی می‌كند به بهترین نحو عمل كند.

کتاب معرفت نور تا عصر ظهور، جلد دوم، صفحه‌ی 154



لطفا دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید