ظهور محبت خدا

از کجا تشخيص دهيم که حظّ نفس و التذاذ نفساني کنار رفته و آنچه در وجودمان حاکم شده، لذت فطري است؟ از آنجا که محبت خدا در ما جلوه‌گر مي‌شود؛ که همانا سلوک دائمي و پيوسته رفتن است. يعني کم‌کم مي‌بينيم ديگر مثل سابق نيستيم؛ در عبادات، ديگر دنيا برايمان جلوه نمي‌کند و چنان غرق عبادتيم که از اطراف، غافليم؛ ديگر در پي کنکاش در زندگي مردم نيستيم و...

کتاب ذیقعده قعود در جایگاه بندگی, صفحه‌ی 31 و32



لطفا دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید