خطبه‌ی امام حسین عليه‌السلام

(4جلسه)

 

"قُلْ لا أسْئَلُكُمْ عَلَیهِ أجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبٰی"؛ مودّتی که به عنوان اجر رسالت از ما می‌خواهند، چیست؟ و چرا خداوند، این را امر فرموده است؟ مودّت، فقط دوست داشتن محبوب نیست؛ بلکه شناخت فرهنگ، روحیه و سلیقه‌ی او و نهایتاً هم‌رنگ شدن با اوست؛ که این همان رسیدن به معرفت و همراه شدن علم و عمل در انسان است.

ضرورت همراهی علم و عمل، تا آنجاست که معیار ارزیابی برای عمر انسان، طول و زمان آن نیست؛ بلکه کیفیت بارور شدن عقیده‌ی او در میدان عمل است. بدین معنی که مسیر سعادت و شقاوت انسان را، فقط عقیده‌ی او مشخص نمی‌کند؛ بلکه جهاد در صحنه‌های زندگی است که عقیده را بارور می‌کند و انتخاب‌های او در میادین عمل و امتحان است که هر لحظه، سرنوشت را رقم می‌زند.

در عاشورا، انتخاب امام حسین(عليه‌السلام) از یک سو و انتخاب دشمنانش از سوی دیگر، این مسئله را به زیبایی به تصویر کشیده؛ که یکی، آخرت و خدا را انتخاب می‌کند و دیگری شیطان و دنیا را برمی‌گزیند و عجیب آنکه هر دو ظاهراً در قالب دین هستند!

تفاوت زنده بودن و زندگی کردن یا حیات داشتن، مسئله‌ای است که در خطبه‌ی نورانی امام حسین(عليه‌السلام) در جواب محمد حنفیه به آن پرداخته شده است.

 

 



لطفا دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید