این سحرها را از دست ندهیم

سحرگاه به خودی خود در روند تکامل انسان، جایگاه خاصی دارد و در ماه مبارک به یمن امتیاز این ماه، از آثار ویژه‌ای برخوردار است و بهترین زمان‌ها برای دعا، نیایش و ارتباط ملکوتی با ملکوت و جبروت جان، در مسیر لقاءالله است. زیرا، دعا رابطۀ عبد با مولا، درک غنای حق و فقر عبد است که گمشدۀ فطری جان خود را بیابد؛ و بهترین وقت برای این حقایق، زمانی است که انسان، هم از اشتغالات برون‌ذاتی -دنیا و گرفتاری‌های آن- جداست و جسم و بدنش از خستگی فعالیت‌های روزانه، آسوده و استراحت کرده و هم نفس‌ ناطقه از ادارۀ امور جزئی مادی نسبت به تن و بدن، قدری بریده و به عالم معنای خود در عالم منفصل سفری کرده؛ ساعاتی که هم وجود، آماده برای عروج است و هم ملکوتیان، نظر خاصی بر زمین دارند؛ یعنی سحر! آن هم سحر ماه مبارک که شرایط برای تحقّق این اهداف عالیه کاملاً آماده است.

برگرفته از کتاب "سر سحر"، ص20.



لطفا دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید